مطالعات قبلي نشان داده بود که ميان ديابت و کمبود خواب ارتباط وجود دارد اما بر اساس تحقيق ديگري محققان آمريکا نيز مي گويند خواب پريشان مي تواند خطر ابتلا به بيماري ديابت را افزايش دهد. تيم محققان دريافت که تعدادي داوطلب پس از چند شب بدخوابي، به خاطر بيدار شدن در اثر صداي بلند درست در هنگام فرو رفتن به خواب عميق، نسبت به انسولين مقاومت نشان دادند.

اين ناتواني بدن در عدم تشخيص علائم انسولين به بالا رفتن سطح قند خون، افزايش وزن، و در نهايت ابتلا به ديابت نوع دوم منجر مي شود. مطالعات قبلي نشان داده بود که ميان ديابت و کمبود خواب ارتباط وجود دارد.

همچنين از قبل معلوم بود که عميق ترين خواب، موسوم به خواب موج-آرام، به تغييراتي در بدن که بر متابوليسم تاثير مي گذارد مربوط است. براي آزمايش کردن تاثير کيفيت خواب بر کنترل گلوکوز خون، 9 مرد و زن سالم ابتدا براي دو شب متوالي تحت نظر قرار گرفتند تا الگوهاي عادي خواب در آنها مشخص شود. سپس براي سه شب متوالي پس از آن، محققان آنان را هر گاه به خواب عميق فرو مي رفتند با صداي بلند بيدار کردند. البته در اين مدت ميزان خواب آنها در مجموع ثابت ماند.

پس از تزريق گلوکوز به داوطلبان و اندازه گيري ميزان قند خون و واکنش انسوليني آنان در ساعات روز، محققان دريافتند که حساسيت هشت نفر از آنها در مقابل انسولين کمتر شده است.

دکتر ارسا تاسالي، سرپرست تحقيقات، گفت که افزايش موارد ديابت نوع دوم نگران کننده است و مهم است عوامل آن به خوبي درک شود. وي گفت: "ما قبلا نشان داده بوديم که محدود کردن مقدار خواب در افراد بالغ اما جوان تحمل بدن در برابر گلوکوز را پايين مي آورد." "داده هاي جديد نشان مي دهد که نه تنها کاهش ميزان خواب، بلکه افت کيفيت خواب نيز در خطر ابتلا به ديابت نقش دارد."

موضوع : مطالب خواندنی - دانستنیها
تعداد بازدید : 190 بار