|
محققان معتقدند همانگونه كه تاثير والدين بر فرآيند رشد كودك نبايد دستكم گرفته شود، در مورد خواهر و برادر نيز اين موضوع بايد مهم تلقي گردد.
شايد آنچه ما از والدين خود ميآموزيم، با چيزهايي كه از خواهر يا برادر خود ياد ميگيريم اشتراك زيادي داشته باشد، اما گاهي اين دو، تفاوتهاي عمدهاي با هم دارن.
والدين در آموزش و رفتارهاي رسمي مثلا رفتار در جمع يا خجول نبودن سر ميز شام بهتر عمل ميكنند، اما خواهر و برادر نمونههاي خوبي براي رفتارهاي غيررسمي و خصوصي هستند.
مثلا چگونگي رفتار در مدرسه يا خيابان يا داشتن رفتار خونسرد در ميان دوستان، بسياري از تجربيات روزانه كودك را تشكيل ميدهد. خواهر و برادر نزديكي بيشتري با محيط اجتماعي دارند كه بچهها در اغلب اوقات روز آن را تجربه ميكنند.
درك بهتر از اين كه چگونه خواهر و برادر از عوامل اجتماعي شدن ديگر فرزندان محسوب ميشوند، ميتواند به برخي سوالهاي مهم اجتماعي نظير اينكه چرا بعضي كودكان رفتارهاي مخالف اصول اجتماع دارند، پاسخ دهد.
مطالعات زيادي انجام شده كه نشان ميدهد كودكان و نوجوانان چگونه رفتارهاي بد و نامطلوب مانند سيگار كشيدن، مصرف مشروبات الكلي و ديگر اعمال مجرمانه را از خواهر يا برادر بزرگتر ميآموزند؛ همانگونه كه اين رفتارها را در معاشرت با دوستان ناباب تكرار ميكنند.
يكي از كارهاي مهمي كه والدين ميتوانند به منظور افزايش اثرات مثبت خواهر يا برادر بزرگتر انجام دهند، اين است كه رابطه حمايتي ميان خواهر و برادر را از دوران كودكي تقويت كنند. طي مطالعات انجام شده محققان به اين نتيجه رسيدهاند كه اگر ارتباط كودك با خواهر و برادرش از جنبههاي مثبت آغاز شود، احتمال ادامه اين رابطه مثبت بيشتر است در اين ميان متغيرهايي مانند سن و جنسيت تفاوت زيادي در نتيجه ارتباط ايجاد نميكند.
تك فرزندها لزوما نسبت به كودكاني كه داراي خواهر و برادرند، شايستگيهاي اجتماعي كمتري ندارند. فقط احتمال يادگيري مهارتهاي اجتماعي از محيط بيرون و دوستان، بيشتر از كودكاني است كه داراي خواهر و برادر هستند.
مترجم: آتنا حسنآبادي
|
