|
در حال حاضر، دندانپزشكان حين مواجهه با پوسيدگيها دنداني در كودكان دچار سردرگمي هستند چون بسياري از اين پوسيدگيها مواردي جدي تلقي نميشوند و پركردن يا استفاده از درمانهاي جايگزين براي آنها تفاوت چنداني با هم ندارد. با توجه به همين نكته است كه سازمانهاي بهداشتي ميخواهند ساز و كار و دستورالعمل مشخصي براي دندانپزشكان تهيه كنند تا آنها با توجه به آن تصميمات درستي براي ترميم پوسيدگي دندان كودكان بگيرند.
يكي از مواردي كه دندانپزشكان با توجه به آن اقدام به پركردن دندان كودكان ميكنند درد بسيار زياد آنهاست. با اين حال پروفسور مارتين تيكل از دانشگاه منچستر در اين باره ميگويد كه پرشدن يا استفاده از درمانهاي جايگزين بيشتر بهنظر والدين كودكان بستگي دارد.
تيم تحقيقاتي كه روي تعداد مشخصي از كودكان 5 ساله داراي پوسيدگيهاي دنداني كار كرده، در اين باره به نتايج جالبي دست پيدا كرده است. طبق يافتههاي اين تيم، تنها در 6 درصد موارد والدين كودكان از دندانپزشكان ميخواهند كه دندان كودكشان را پر كنند. در مقابل يك سوم از آنها ميخواهند كه پزشك دندان كودكان را معاينه كند اما هيچ اقدامي براي ترميم آنها انجام ندهد.
در همين رابطه برنامه ارزشيابي فناوريهاي بهداشتي انگليس ميخواهد با استفاده از هزاركودك انگليسي بهعنوان جامعه آماري، 3 نوع درمان مشخص را آزمايش كند تا بهترين و مؤثرترين آنها را پس از اين آزمايشها معرفي كند. اين 3 درمان پر كردن، پرنكردن دندان و يك نوع درمان منطقهاي و جزئي بدون درد است كه تنها شامل منطقه پوسيدگي دندان ميشود.
يكي از استادان دانشگاه انگليس در اين باره ميگويد: در حال حاضر بههيچ وجه نميتوان گفت كه كداميك از اين روشهاي درماني بهتر از ديگران است، به همين خاطر هيچ دستورالعمل مشخصي در اينباره وجود ندارد.
در حال حاضر دندانپزشكان به تشخيص خودشان بهترين كاري را كه فكر ميكنند براي كودكان مؤثر است انجام ميدهند كه اين امر در هر مورد با مورد ديگر تفاوتهاي زيادي دارد.
وي همچنين ميگويد كه دندانپزشكان هم از يك دستورالعمل مشخص استقبال ميكنند چون براي آنها تشخيص اينكه از چه روش درماني بايد استفاده كنند بسيار مهم و از خود روش درماني سختتر است.
كاميني شاه از مؤسسه تحقيقات دندانپزشكي انگليس درباره روشهاي تشخيص درمان براي ترميم پوسيدگيهاي دنداني كودكان ميگويد: بهطور كلي 2 طرز فكر در اين باره وجود دارد؛
جواد نصرتي:
يكي اينكه دندان كودكان ميتواند بهشدت درد بگيرد و بيخوابي در شب را براي آنان به همراه داشته باشد و با توجه به آن دندانپزشكان بايد آنها را پر كنند. ديگري اين است كه شواهد براي پركردن دندان كودكان مشكوك هستند.
در بسياري از موارد مخصوصا وقتي كه بچهها با دندانپزشكان همكاري نميكنند، بايد به جاي پركردن دندان كودكان از روشهاي ديگري مانند استفاده از فلورايد براي ثابت نگهداشتن ميزان پيشرفت پوسيدگي استفاده كرد.
به هرحال نكتهاي كه با انجام اين تحقيق به دست آمده اين است كه در همه موارد پوسيدگي دندان كودكان، پركردن دندان بهترين روش نيست.
|
